از دست و زبان که برآید

منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قرب است

و به شکر  اندرش مزید نعمت.

هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است

و چون برمی آید مفرح  ذات

در هر نفس دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.

چه زبانی قادر به شکرگذاری نعمتهایی ست که به ما ارزانی داشتی...
الهی...
به چه زبانی شکر نعمتهای بیکرانت رابگویم..

کدامین زبان قادربه شکرگذاریست؟

الحمدلله رب العالمین....

به خاطر پدرومادری که به من دادی.

پدرومادری پرهیزکارومومن پدرومادری باایمان وباخدا واهل بیت پدرومادری که من را درراه اهل بیت (ع)قراردادند کامم رابانام حسین گشودند نامم رابانام امیردلهاپیوند دادند

این نعمتهای نایاب راقابل وصف نیست فقط شکر گذارم بخاطر اینکه فرزند این انسانهای وارسته هستم تعریف نیست بلکه واقعیت است
الهی...
شکر بخاطر مادری که پاکدامن است مادری که باتقواست مادری که حتی لحظه ای به گناه فکر نکرده است مادری که فرزندان خودراصحیح وواقعی تربیت نمود
واما پدرم...
پدر این کوه*دشت*دریا*آتش کوهی ازاستقامت دشتی ازکرامت وبخشش دریای مهربانی وآتش غیرت پدرکه دمی نیاسود تاما بیاسائیم پدری که شبی خواب آرام نداشت تاماخواب آرام داشته باشیم

پدری که دراین وادی بی غیرتی و هرزگی... لحظه غافل از ناموس خود نشد لحظه ای نگذاشت نگاهی آلوده به ناموسش آرامش رابرهم بزند پدری که باتمام مشکلات ورنجها وبیماریها... آرامش مابود

خدایا نگهدار مادرپاکدامنم رابرایم به حق پاکی حضرت زهرا(س)

وبیامرزپدرم رابه حق غیرت حضرت  ابالفضل(ع) آمین به حق محمد وآل طاهرینش